O nas
GRUPA TWÓRCZA OKNO
założona została w lipcu 1998 roku w Warszawie przez trzy poetki, laureatki wielu konkursów literackich: Grażynę Lityńską, Joannę Pucis i Dorotę Ryst. Z grupą współpracują m.in. mieszkająca w Łodzi Krystyna Stołecka oraz warszawska poetka - rzeźbiarka Ewa Zelenay - Grabny. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o poszczególnych autorkach kliknij na zdjęcia.
OKNO jest otwarte na wszystkie dziedziny sztuki, twórców każdej płci i w każdym wieku. Naszą ideą, jest łączenie wielu dziedzin sztuki w jednorodne spektakle. Kilka takich spektakli już przygotowałyśmy - m.in. wystawione w marcu 1999 r w Teatrze Stara Prochownia "Wiosenne Porządki", zaprezentowane w 2000 r w Łódzkiej Piwnicy Artystycznej Przechowalnia wieczory "Ars Errandi" oraz "Zarażeni Miastem", czy złożona z tekstów Joanny Pucis, Doroty Ryst i bardzo interesującego poety serbskiego (mieszkającego i tworzącego w Polsce), Vladana Stamenkovicia "Fałszywa Niepamięć" (prezentowana w listopadzie 2001 r w warszawskim klubie Apetyt Architektów). Obecnie pracujemy nad kolejnymi wieczorami - więcej o tym w 'Co nowego ?'
Przedstawiamy również pierwsze (debiutanckie) tomiki naszej grupy. Mamy nadzieję, że wkrótce będzie ich więcej...
Miło nam przedstawić ns stronie artykuł, który ukazał się w lipcowym Akancie
Świat widziany przez okno
Siedzimy we trzy, tzn. Grażyna, Dorota i Joanna w zacisznym pokoju i próbujemy opowiedzieć jak to było, dlaczego grupa, dlaczego Okno, dlaczego my. Dlaczego poezja -nie będziemy tłumaczyć - i tak się nie da. Dlaczego grupa? Tak naprawdę wszystko zaczęto się od naszego wieczoru poetyckiego w Centrum Promocji Kultury Praga Południe w Warszawie. Wieczór zatytułowany Rozmowa w cieniu drzewa nie był typowym wieczorem autorskim, jakich wiele odbywa się w prawie każdym domu kultury. Na tle własnoręcznie wykonanej scenografii (m.in. okno, drzewo) siedziałyśmy na starym, metalowym łóżku prowadząc naszą poetycka rozmowę przy dźwiękach saksofonu. Gospodarzem tego wieczoru (i kilku następnych) był redaktor Jan Zdzisław Prudnicki, krytyk literacki, dobry duch naszej przyszłej grupy. To właśnie on zasugerował nam utworzenie grupy poetyckiej i to dzięki niemu ukazały się później nasze tomiki. Grupa Okno. Powstała dokładnie 17 lipca 1998 roku. Zdecydowałyśmy, że nie chcemy ograniczać się tylko do poezji. Dlatego nie jest to grupa poetycka, lecz twórcza, otwarta także na inne dziedziny sztuki. Okno oczywiście jest metaforą, jest granicą światów -wewnętrznego i zewnętrznego. Przez okno patrzymy na codzienną rzeczywistość. Okno można uchylić, otworzyć na oścież, by wpuścić powiew świeżego powietrza, zamknąć, kiedy jest to konieczne. Jednocześnie okno jest częstym elementem scenograficznym naszych wieczorów. Programowo nie mamy programu. Przez nasze Okno przewijają się ludzie, pragnący szerzej zaprezentować swoją poezję, i ogólnie swoją twórczość. Zaprezentować w sposób parateatralny - poprzez ruch, obraz, muzykę (współpracujemy na stałe z kilkoma muzykami). Słowo, poezja - jest najważniejsza, Jednak nie ograniczmy się tylko do tego jednego środka wyrazu. Można powiedzieć, że programem jest właśnie sposób przedstawiania poezji w ramach "spektakli teatralnych". Naszymi najciekawszymi spektaklami były wieczory: Wiosenne Porządki - w warszawskim teatrze Stara Prochownia oraz Ars Errandi i Zarażeni Miastem w Łódzkiej Piwnicy Artystycznej Przechowalnia. Początkowo było nas cztery - trzy piszące te słowa - wszystkie warszawianki i Krysia Stołecka - nasza koleżanka z Łodzi. Stąd też Łódź jest drugim, po Warszawie, miastem gdzie najczęściej odbywają się nasze wieczory. Ostatnio, z powodu trudności ze znalezieniem miejsca z atmosferą współgrającą z naszą poezją, częściej gościmy w Łodzi niż w rodzinnym mieście. Cóż, ponoć nikt nie jest prorokiem we własnym kraju. Wszystkie cztery mamy za sobą debiuty książkowe. Trzy tomiki opublikowało wydawnictwo Magazyn Literacki w 1999 roku; Odmiana przez przypadki - Doroty Ryst, Przeciw-światło - Joanny Pucis i Taniec w za ciasnych butach - Grażyny Lityńskiej. Tomik Krystyny Stołeckiej -W tęczy po kostki wydał łódzki Tygiel Kultury w 2000 roku. Jesteśmy też laureatkami wielu ogólnopolskich konkursów poetyckich, nasze wiersze pojawiają się w pokonkursowych almanachach. Gościmy również na lamach czasopism literackich; jednym z pierwszych, które doceniło nas Jako grupę, był "Akant". Zaczynałyśmy każda inaczej... Dorota debiutowała wierszami dla dzieci w "Świerszczyku", Joanna zaczynała spotkaniami autorskimi w krakowskiej Piwnicy pod Baranami, miejscem pierwszej publikacji Grażyny było "Krzywe Kolo Literatury". Spotkałyśmy się - przypadkiem, przy okazji rozstrzygnięcia konkursu im. Bierezina w Łodzi. Tam okazało się, że mamy podobną wrażliwość poetycką. Mimo że jesteśmy bardzo różne, zawodowo zajmujemy się odmiennymi sprawami, tematyka naszych wierszy jest podobna, można powiedzieć, że piszemy o tym samym na różne sposoby. Dlatego nie jest nam trudno powiązać utwory w zamkniętą całość. Informacje dotyczące Grupy Twórczej Okno i planowanych spektakli można znaleźć w Internecie pod adresem www.okno.art.pl. Zapraszamy.
Dorota Ryst
***
niewiele
wiemy o śnie
ot, tyle ile mówi
domowy encefalograf-zmięte prześcieradło
jeszcze mniej
o aniołach
może coś o stróżach
z dziecięcych modlitw
i babcinych oleodruków
a przecież
nie wyrzucamy piórka
znalezionego na poduszce
i wciąż wierzymy
(choć o wierze też
tak niewiele...)
w dobre anioły
które pilnują
dobrych snów
Grażyna Lityńska
bezsenność
to była ta noc
kiedy światło przemocą wdzierało się
pod powieki
i ból palców można było ukoić
jedynie rozpalonym lodem
ptaki zgodnie rozszarpywały ciszę
atramentem krwi znacząc
tafle prześcieradeł
po których już nie dało się uciec
na druga stronę snu
czas zawinął się wokół szyi
i otwarcie drwił z wszelkich prób
wtłoczenia go w ramy cyferblatu
nie powiodła się również
odwrotna przemiana wina w wodę
ocet niczym oliwa
zawsze wypływał na wierzch
kalecząc subtelny bezzapach powietrza
to była ta noc
kiedy słowa bladly z bezsilności
na próżno szukając schronienia
na papierze
Joanna Pucis
Chciałabym
do twojego pokoju
wstawić moja szafę
tę stara z książkami
zęby poznały miłość
nie tylko taka
którą
czarno na białym
noszą w sobie
Wtedy puścilyby tamy
okładek
i cała mądrość świata
spadłaby
na samo dno
naszej ukradkowej czułości
Słowa przestałyby mieć znaczenie
choć teraz
tak wiele znaczą
dla nas obojga
nagłe tak bardzo
gotowych do drogi
Zapraszamy do kontaktowania się z nami:
Grupa Twórcza OKNO
ul Wandy 8a m. 2
03-949 Warszawa
e - mail: okno@okno.art.pl